امروز 17 مهر ماه 1385 مصادف با 9 اکتبر 2006 , 39 سالگرد مرگ دکتر ارنستو رافائل گوارا دلاسرنا معروف به چه گوارا می باشد.

سالروز مرگ مبارزی بزرگ از دیار امریکای لاتین.

هم او که مارکس و انگلس و لنین و مائو و ... در کلاس درسش از او درس آزادی و آزادگی آموختند و او آوازه ای شد برای هر انسان آزاد اندیش.

طبیبی که قلبش برای نوع بشر می تپید برای کارگران زحمت کشی که جان در راه کار خود گذاشته اند بی هیچ چشم داشتی.

کسی که دنیا در مقابل نامش سرخم می کند.

الهی که قرنها پیش یونانیان و رومیان باستان نام پرومته را بر او نهادند.

چه گوارا مردی که امپریالیسم را به زانو در آورد.

قهرمانی که امریکای لاتین به احترامش سر پا ایستاده است.

شاید امپریالیسم هرگز نمی دانست هر گلوله ای که در سینه اش کاشت , هزاران هزار مشتی خواهد شد که بر سینه خویش وارد خواهد شد.

پرولتاریا با مرگش او را هرگز فراموش نخواهد کرد.

و بار دیگر با یاد و خاطره اش می خوانیم :

در میان امواج خروشان دریا

مردی ایستاده بر عرشه کشتی

روی به سوی افق

عجبا , نه آفتاب که اوست آفتاب زمین

گرمای محبتش تا فاصله ها

تن لخت و عریان کارگران را می نوازد

آزادی از نگاه او معنی می گیرد

کوها سر خم می کنند

موجها سرود شادی می خوانند

ابرها به راهش گریه می کنند

کوبا فریاد می زند گرنما سریعتر سریعتر

یارانش فریاد می زنند زنده باد فرمانده

کارگران فریاد می زنند زنده باد آزادی

آسمان و زمین فریاد می زنند زنده باد چه

و او با مشتی خاک در دستش به آرامی زمزمه می کند

وعدهء دیدار ما در سانتاکروز.

یادش گرامی باد.